Devi Kavach – Durga Saptashati Kavacham

ॐ नमश्‍चण्डिकायै॥
om namash-chandikāyai

मार्कण्डेय उवाच
mārkaṇḍeya uvācha

यद्‌गुह्यं परमं लोके सर्वरक्षाकरं नृणाम् ।
यन्न कस्यचिदाख्यातं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १ ॥
yad-guhyam paramam loke sarva-rakshā-karam nrinām
yan na kasyachid-ākhyātam tan me brūhi pitāmaha

ब्रह्मोवाच
brahmovācha

अस्ति गुह्यतमं विप्र सर्वभूतोपकारकम् ।
देव्यास्तु कवचं पुण्यं तच्छृणुश्व महामुने ॥ २ ॥
asti guhya-tamam vipra sarva-bhūtopakārakam
devyāstu kavacham punyam tach-chhruṇushva mahā-mune

प्रथमं शैलपुत्रीति द्वितीयं ब्रह्मचारिणी ।
तृतीयं चन्द्रघण्टेति कूष्माण्डेति चतुर्थकम् ॥ ३ ॥
prathamam shaila-putrīti dvitīyam brahma-chāriṇī
tritīyam chandra-ghaṇṭeti kūshmāṇḍeti chaturthakam

पञ्चमं स्कन्दमातेति षष्ठं कात्यायनीति च ।
सप्तमं कालरात्रिश्च महागौरीति चाष्टमम् ॥ ४ ॥
panchamam skanda-māteti shaṣhṭham kātyāyanīti cha
saptamam kāla-rātrish cha mahā-gaurīti chāshtamam

नवमं सिद्धिदात्री च नवदुर्गाः प्रकीर्तिताः ।
उक्तान्येतानि नामानि ब्रह्मणैव महात्मना ॥ ५ ॥
navamam siddhi-dātrī cha nava-durgāḥ prakīrtitāḥ
uktāny etāni nāmāni brahmaṇaiva mahātmanā

अग्निना दह्यमानस्तु शत्रुमध्ये गतो रणे ।
विषमे दुर्गमे चैव भयार्ताः शरणं गताः ॥ ६ ॥
agninā dahya-mānas tu shatru-madhye gato raṇe
vishame durgame chaiva bhayārtāḥ sharaṇam gatāḥ

न तेषां जायते किञ्चित् अशुभं रणसङ्कटे ।
नापदं तस्य पश्यामि शोकदुःखभयं न हि ॥ ७ ॥
na teṣhām jāyate kinchit ashubham raṇa-saṅkaṭe
nāpadam tasya pashyāmi shoka-duḥkha-bhayaṁ na hi

यैस्तु भक्त्या स्मृता नूनं तेषां सिद्धिः प्रजायते ।
प्रेतसंस्था तु चामुण्डा वाराही महिषासना ॥ ८ ॥
yaistu bhaktyā smṛitā nūnam teṣhām siddhiḥ prajāyate
preta-saṁsthā tu chāmuṇḍā vārāhī mahiṣh-āsanā

ऐन्द्री गजसमारूढा वैष्णवी गरुडासना ।
माहेश्वरी वृषारूढा कौमारी शिखिवाहना ॥ ९ ॥
aindrī gaja-samārūḍhā vaiṣhṇavī garuḍ-āsanā
māheśhvarī vṛiṣhārūḍhā kaumārī shikhi-vāhanā

ब्राह्मी हंससमारूढा सर्वाभरणभूषिता ।
नानाभरणशोभाढ्या नानारत्नोपशोभिताः ॥ १०॥
brāhmī hansa-samārūḍhā sarvā-bharaṇa-bhūṣhitā
nānā-bharaṇa-shobhāḍhyā nānā-ratnopa-shobhitāḥ

दृश्यन्ते रथमारूढा देव्यः क्रोधसमाकुलाः ।
शङ्खं चक्रं गदां शक्तिं हलं च मुसलायुधम् ॥ ११ ॥
dṛiśhyante ratha-mārūḍhā devyaḥ krodha-samākulāḥ
shaṅkhaṁ chakraṁ gadāṁ shaktiṁ halaṁ cha musalā-yudham

खेटकं तोमरं चैव परशुं पाशमेव च ।
कुन्तायुधं त्रिशूलं च शार्ङ्गमायुधमुत्तमम् ॥ १२॥
kheṭakaṁ tomaraṁ chaiva parashuṁ pāsham eva cha
kunta-ayudhaṁ triśhūlaṁ cha shārṅga-māyudham-uttamam

दैत्यानां देहनाशाय भक्तानामभयाय च ।
धारयन्त्यायुधानीत्थं देवानां च हिताय वै ॥ १३ ॥
daityānām deha-nāshāya bhaktānām abhayāya cha
dhārayanty āyudhānītthaṁ devānām cha hitāya vai

महाबले महोत्साहे महाभयविनाशिनि ।
त्राहि मां देवि दुष्प्रेक्ष्ये शत्रूणां भयवर्धिनि ॥ १४ ॥
mahā-bale mahotsāhe mahā-bhaya-vināshini
trāhi māṁ devi duṣhprekṣhye shatrūṇām bhaya-vardhini

प्राच्यां रक्षतु मामैन्द्री आग्नेय्यामग्निदेवता ।
दक्षिणेऽवतु वाराही नैर्ऋत्यां खड्गधारिणी ॥ १५ ॥
prāchyāṁ rakshatu mām aindrī āgneyyām agni-devatā
dakshiṇe avatu vārāhī nairṛityāṁ khaḍga-dhāriṇī

प्रतीच्यां वारुणी रक्षेत् वायव्यां मृगवाहिनी ।
उदीच्यां रक्ष कौबेरी ईशान्यां शूलधारिणी ॥ १६ ॥
pratīchyāṁ vāruṇī rakṣhet vāyavyāṁ mṛiga-vāhinī
udīchyāṁ rakṣha kauberī īshānyāṁ shūla-dhāriṇī

ऊर्ध्वं ब्रह्माणि मे रक्षेत् अधस्ताद् वैष्णवी तथा ।
एवं दश दिशो रक्षेत् चामुण्डा शववाहना ॥ १७ ॥
ūrdhvaṁ brahmāṇi me rakṣhet adhastād vaiṣhṇavī tathā
evaṁ dasha disho rakṣhet chāmuṇḍā shava-vāhanā

जया मे चाग्रतः स्तातु विजया स्तातु पृष्ठतः ।
अजिता वामपार्श्वे तु दक्षिणे चापराजिता ॥ १८ ॥
jayā me chāgrataḥ stātu vijayā stātu pṛiṣhṭhataḥ
ajitā vāma-pārshve tu dakshiṇe chāparājitā

शिखां मेऽद्योतिनी रक्षेत् उमा मूर्ध्नि व्यवस्थिता ।
मालाधरी ललाटे च भ्रुवौ रक्षेद्-यशस्विनी ॥ १९ ॥
shikhāṁ me adyotinī rakṣhet umā mūrdhni vyavasthitā
mālā-dharī lalāṭe cha bhruvau rakṣhed-yashasvinī

त्रिनेत्रा च भ्रुवोर्मध्ये यमघण्टा च नासिके ।
शङ्खिनी चक्षुषोर्मध्ये श्रोत्रयोर्द्वारवासिनी ॥ २० ॥
tri-netrā cha bhruvor-madhye yama-ghaṇṭā cha nāsike
shaṅkhinī chakṣhuṣhor-madhye shrotrayor-dvāra-vāsinī

कपोलौ कालिका रक्षेत्कर्णमूले तु शांकरी ।
नासिकायां सुगन्धा च उत्तरोष्ठे च चर्चिका ॥ २१ ॥
kapolau kālikā rakṣhet karṇa-mūle tu shāṁkarī
nāsikāyāṁ sugandhā cha uttaroṣhṭhe cha charchikā

अधरे चामृतकला जिह्वायां च सरस्वती ।
दन्तान् रक्षतु कौमारी कण्ठ मध्येतु चण्डिका ॥ २२ ॥
adhare chāmṛita-kalā jihvāyāṁ cha sarasvatī
dantān rakṣhatu kaumārī kaṇṭha-madhye tu chaṇḍikā

घण्टिकां चित्रघण्टा च महामाया च तालुके ।
कामाक्षी चिबुकं रक्षेत् वाचं मे सर्वमङ्गला ॥ २३ ॥
ghaṇṭikāṁ chitra-ghaṇṭā cha mahā-māyā cha tāluke
kāmākṣhī chibukaṁ rakṣhet vāchaṁ me sarva-maṅgalā

ग्रीवायां भद्रकाली च पृष्ठवंशे धनुर्धरी ।
नीलग्रीवा बहिःकण्ठे नलिकां नलकूबरी ॥ २४ ॥
grīvāyāṁ bhadra-kālī cha pṛiṣhṭha-vaṁshe dhanuḍh-dharī
nīla-grīvā bahiḥ-kaṇṭhe nalikāṁ nala-kūbarī

खड्ग्धारिन्यु भौ स्कन्धो बाहू मे वज्रधारिणी ।
हस्तयोर्दण्डिनी रक्षेत् अम्बिका चाङ्गुलीस्त्था ॥ २५ ॥
khaḍgadhāriṇyubhau skandho bāhū me vajra-dhāriṇī
hastayor-daṇḍinī rakṣhet ambikā chāṅgulīs-thitā

नखाञ्छूलेश्‍वरी रक्षेत्कुक्षौ रक्षेन्नलेश्वरी ।
स्तनौ रक्षेन्महालक्ष्मी: मनः शोकविनाशिनी ॥ २६ ॥
nakhān chhūleśhvarī rakṣhet kukṣhau rakṣhen-naleśhvarī
stanau rakṣhen-mahā-lakṣhmīḥ manaḥ shoka-vināshinī

हृदय्म् ललिता देवी उदरम् शूलधारिणी ।
नाभौ च कामिनी रक्षेत् गुह्यं गुह्येश्‍वरी तथा ॥ २७ ॥
hṛidayam lalitā devī udaram shūla-dhāriṇī
nābhau cha kāminī rakṣhet guhyaṁ guhyeśhvarī tathā

कट्यां भगवती रक्षेज्जानुनी विन्ध्यवासिनी ।
भूतनाथा च मेद्रं मे ऊरू महिषवाहिनी ॥ २८ ॥
kaṭyāṁ bhagavatī rakṣhej-jānunī vindhya-vāsinī
bhūta-nāthā cha medraṁ me ūrū mahiṣha-vāhinī

जङ्घे महाबला प्रोक्ता सर्वकाम प्रदायिनी ।
गुल्फयोर्नारसिंही च पादौ चामित-तैजसी ॥ २९ ॥
jaṅghe mahā-balā proktā sarva-kāma-pradāyinī
gulfayor-nārasiṁhī cha pādau chāmit-taijasī

पादाङ्गुली: श्रीर्मे रक्षेत्पादाधस्तलवासिनी ।
नखान् दंष्ट्राकराली च केशांश्‍चैवोर्ध्वकेशिनी ॥ ३० ॥
pādāṅgulīḥ shrīr me rakṣhet pādā-dhas-tala-vāsinī
nakhān damṣhṭrā-karālī cha keshāṁsh chaivo-urdhva-keśhinī

रोमकूपेषु कौबेरी त्वचं वागीश्‍वरी तथा ।
रक्तमज्जावसामांसानि अस्थिमेदांसि पार्वती ॥ ३१ ॥
roma-kūpeṣhu kauberī tvachaṁ vāgīśhvarī tathā
rakta-majjā-vasā-māṁsāni asthi-medānsi pārvatī

अन्त्राणि कालरात्रिश्‍च पित्तं च मुकुटेश्‍वरी ।
पद्मावती पद्मकोशे कफे चूड़ामणिस्तथा ॥ ३२ ॥
antrāṇi kāla-rātriś cha pittaṁ cha mukuṭeśhvarī
padmāvatī padma-koshe kaphe chūḍā-maṇis-tathā

ज्वालामुखी नखज्वाला अभेद्या सर्वसंधिषु ।
शुक्रं ब्रह्माणि मे रक्षेत् छाया छत्रेश्‍वरी तथा ॥ ३३ ॥
jvālā-mukhī nakha-jvālā abhedyā sarva-sandhiṣhu
shukraṁ brahmāṇi me rakṣhet chhāyā chatreśhvarī tathā

अहंकारं मनो बुद्धिं रक्षमे धर्मचारिणी ।
प्राणापानौ तथा व्यानं समानोदानमेव च ॥ ३४॥
ahaṁkāraṁ mano buddhiṁ rakṣha me dharma-chāriṇī
prāṇāpānau tathā vyānaṁ samāno-dānam eva cha

यशः कीर्तिंञ्च लक्ष्मीञ्च सदा रक्षतु वैष्णवी ।
गोत्रमिन्द्राणि मे रक्षेत् पशून्मे रक्ष चण्डिके ॥ ३५॥
yashaḥ kīrtiṁ cha lakṣhmīṁ cha sadā rakṣhatu vaiṣhṇavī
gotram indrāṇi me rakṣhet pashūn me rakṣha chaṇḍike

पुत्रान् रक्षेन्महालक्ष्मी: र्भार्यां रक्षतु भैरवी
मार्गं क्षेमकरी रक्षेत् वजया सवृतः स्थिता ॥ ३६॥
putrān rakṣhen-mahā-lakṣhmīḥ bhāryāṁ rakṣhatu bhairavī
mārgaṁ kṣhema-karī rakṣhet vijayā savṛitaḥ sthitā

रक्षाहीनं तु यत्स्थानं वर्जितं कवचेन तु ।
तत्सर्वं रक्ष मे देवि जयन्ती पापनाशिनी ॥ ३७॥
rakṣhā-hīnaṁ tu yat-sthānaṁ varjitaṁ kavachena tu
tat-sarvaṁ rakṣha me devi jayanti pāpa-nāśhinī

पदमेकं न गच्छेत्तु यदीच्छेच्छुभमात्मनः ।
कवचेनावृतो नित्यं यत्र यत्राधिगच्छति ॥ ३८॥
padam ekaṁ na gachchettu yad-īchchhet śhubham-ātmanaḥ
kavachenāvṛito nityaṁ yatra yatrādhigachchhati

तत्र तत्रार्थलाभश्‍च विजयः सार्वकामिकः ।
यं यं कामयते कामं तं तं प्राप्नोति निश्‍चितम् ॥ ३९॥
tatra tatra-artha-lābhaś cha vijayaḥ sārva-kāmikaḥ
yaṁ yaṁ kāmayate kāmaṁ taṁ taṁ prāpnoti niśchitam

परमैश्‍वर्यमतुलं प्राप्स्यते भूतले पुमान् ।
निर्भयो जायते मर्त्यः संग्रामेष्वपराजितः ॥ ४०॥
paramaīśhvaryam-atulaṁ prāpsyate bhūtale pumān
nirbhayo jāyate martyaḥ saṅgrāmeṣhv-aparājitaḥ

त्रैलोक्ये तु भवेत्पूज्यः कवचेनावृतः पुमान् ।
इदं तु देव्याः कवचं देवानामपि दुर्लभम् ॥ ४१॥
trailokye tu bhavet pūjyaḥ kavachenāvṛitaḥ pumān
idaṁ tu devyāḥ kavachaṁ devānām api durlabham

यः पठेत्प्रयतो नित्यं त्रिसन्ध्यं श्रद्धयान्वितः ।
दैवी कला भवेत्तस्य त्रैलोक्येपपराजितः ॥ ४२॥
yaḥ paṭhet prayato nityaṁ tri-sandhyaṁ śhraddhayānvitaḥ
daivī kalā bhavet tasya trailokye aparājitaḥ

जीवेद् वर्षशतं साग्रमपमृत्युविवर्जितः ।
नश्यन्ति व्याधयः सर्वे लूताविस्फोटकादयः ॥ ४३॥
jīved varṣha-śhataṁ sāgram apamṛityu-vivarjitaḥ
nashyanti vyādhayaḥ sarve lūtā-visphoṭakādayaḥ

स्थावरं जङ्गमं वापि कृत्रिमं चापि यद्विषम् ।
आभिचाराणि सर्वाणि मन्त्रयन्त्राणि भूतले ॥ ४४॥
sthāvaraṁ jaṅgamaṁ vāpi kṛitrimaṁ chāpi yad-viṣham
ābhichārāṇi sarvāṇi mantra-yantrāṇi bhūtale

भूचराः खेचराश्‍चैव जलजाश्‍चोपदेशिकाः ।
सहजाः कुलजा मालाः शाकिनी डाकिनी तथा ॥ ४५॥
bhūcharāḥ khecharāśh chaiva jalajāśh-chopadeśhikāḥ
sahajāḥ kulajā mālāḥ shākinī ḍākinī tathā

अन्तरिक्षचरा घोरा डाकिन्यश्‍च महाबलाः ।
ग्रहभूतपिशाचाश्‍च यक्षगन्धर्वराक्षसाः ॥ ४६॥
antarikṣha-charā ghorā ḍākinyash cha mahā-balāḥ
graha-bhūta-piśhāchāśh cha yakṣha-gandharva-rākṣhasāḥ

ब्रह्मराक्षसवेतालाः कूष्माण्डा भैरवादयः ।
नश्यन्ति दर्शनात्तस्य कवचे हृदि संस्थिते ॥ ४७॥
brahma-rākṣhasa-vetālāḥ kūṣhmāṇḍā bhairavādayaḥ
nashyanti darśhanāt tasya kavache hṛidi sansthite

मानोन्नतिर्भवेद्-राज्ञ: तेजोवृद्धिकरं परम् ।
यशसा वर्धते सोऽपि कीर्तिमण्डितभूतले ॥ ४८॥
mānon-natir bhaved rājñaḥ tejo-vṛiddhi-karaṁ param
yashasā vardhate so.api kīrti-maṇḍita-bhūtale

जपेत्सप्तशतीं चण्डीं कृत्वा तु कवचं पुरा ।
यावद्भूमण्डलं धत्ते सशैलवनकाननम् ॥ ४९॥
japet sapta-shatīṁ chaṇḍīṁ kṛitvā tu kavachaṁ purā
yāvad bhū-maṇḍalaṁ dhatte sa-shaila-vana-kānanam

तावत्तिष्ठति मेदिन्यां संततिः पुत्रपौत्रिकी ।
देहान्ते परमं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् ॥ ५०॥
tāvat tiṣhṭhati medinyāṁ santatiḥ putra-pautrikī
dehānte paramaṁ sthānaṁ yat surair api durlabham

प्राप्नोति पुरुषो नित्यं महामाया प्रसादतः ।
prāpnoti puruṣho nityaṁ mahā-māyā prasādataḥ